</head> <body stylesrc="index.htm" bgcolor="#E3CCAC"> <marquee behavior="alternate" scrollamount="1" style="font-family: Verdana; font-size: 12 pt; color: #0000FF; font-weight: bold" bgcolor="#FFFFCC" width="99%" height="5%"> www.ifrance.com/unicodeutf8/textedouaumont.htm</marquee> <table border="1" width="99%"> <tr> <td width="49%" valign="top" style="line-height: 100%"> <p align="center"><b> <u><font color="#FF0000" face="Verdana" size="3"> La bataille de VERDUN</font></u><P style="line-height: 100%" > <font size="2" face="Verdana"> Elle débuta le 21 février 1916 par un gigantesque bombardement du front français de la rive droite de la Meuse et de la ville, qui dura dix heures d’affilée mené par un millier de canons. A 17 h, 100 000 fantassins allemands avancèrent sur le terrain ravagé. Ils progressèrent de 6 kms en 4 jours malgré la résistance acharnée du Général CHRETIEN qui défendit à outrance le bois de Caures où tombèrent le colonel DRIANT et ses chasseurs, La Wraville, Herbebois, Beaumont, Hautmont, Louvemont, Ornes, Samogneux.<P> Le 25 février, l’ennemi prenait le fort de Douaumont, point culminant de la rive gauche, tandis que le Général PETAIN avec sa deuxième armée était chargé de défendre VERDUN. Aussitôt il organisa son front et son ravitaillement. La route Bar Le Duc/ Verdun devint la grande artère, la «Voie Sacrée» qui nourrit la défense en renforts et en munitions jour et nuit. Dans les deux sens, durant des mois, roulèrent les camions.<BR> Piétinant devant les villages de Vaux et de Douaumont, la 5ième Armée Impériale allemande étendit son action à la rive gauche de la Meuse qu’elle attaqua le 6 mars où elle progressa de 2 kms en 5 jours. Le 9 avril fut le jour crucial pour les français qui repoussèrent un violent effort ennemi sur les deux rives du fleuve et surtout à la cote 304 et au Mort–Homme. Avec sa fameuse phrase «Courage, on les aura!» le Général PETAIN galvanisa le moral de son armée mais le 30 avril le Général NIVELLE le remplaçait à la tête de la 2ième armée.<BR> La bataille devint alors ce que les adversaires des deux camps nommèrent «l’Enfer de VERDUN» qui devint le symbole du martyre du «Combattant de 14–18». la lutte prit un effroyable caractère de bataille d’artillerie ininterrompue. Ainsi du 21 février au 15 juillet, les deux armées tirèrent plus de 40 millions d’obus de tous calibres! Quant aux pertes, le 15 juillet les français avaient déjà perdu 275 000 hommes tués, blessés, prisonniers. Les allemands pareil, sinon plus. Les unités françaises se succédaient et usées, au bout de quelques jours, étaient relevées. Les trois quart de l’armée passèrent à VERDUN, dans le creuset du front.<P> Rive gauche, en mai, la lutte continua pour la cote 304 et le Mort–homme. A droite, la 5ième D.I. du général MANGIN échoua dans sa contre–attaque contre le fort de Douaumont . En juin, durant une semaine, attaqués aux lance–flammes et aux gaz, les défenseurs du fort de Vaux, aux ordres du commandant RAYNAL (53è, 101è, 142è R.I.) repoussèrent tous les assauts. Ils ne succombèrent que le 7 juin, vaincus par le soif.<P> Le 23, 80 000 fantassins allemands, précédés d’un déluge d’obus à gaz s’élancèrent sur 5 km prenant le village de Fleury.<BR> Le 11 juillet, une offensive allemande échoua contre le fort de Souville. <BR> Mais le 1er juillet débuta l’offensive franco–anglaise de la Somme qui obligea l’ennemi à dégarnir le front de VERDUN en y puisant troupes et canons.<BR> En août, la lutte très dure continua. Les français reprirent les ruines de Fleury.<BR> Le 13 septembre, la ville de VERDUN fut décorée de la légion d’honneur.<BR> Le 24 octobre, à 11h, la deuxième armée française passa à l’offensive, avançant de 3 km en faisant 6 000 prisionniers. Les coloniaux du R.I.C. du Maroc et les auvergnats du 321è R.I. reprirent le fort de Douaumont.<BR> Le 2 novembre les lyonnais du 298 R.I. occupaient le fort de Vaux évacué par l’ennemi.<BR> Le 15 décembre, le Général GUILLAUMAT déclenchait une nouvelle attaque qui s’empara de Bezonvaux, Louvermont.<BR> En août 1917, les français reprenaient la cote 304 et le Mort–Homme. Cette dernière offensive dégagea VERDUN mais la lutte s’éternisa sur la crête des Caurières où l’artillerie ennemie employa ses nouveaux obus à gaz hypérite.<BR> le 26 septembre 1918, les Alliés attaquèrent de la Champagne à la Meuse. le bois de Caures fut repris en octobre. </font> <p align="center"><font size="2" color="#FF0000" face="Verdana">Dans sa phaze de paroxysme, la bataille de VERDUN dura dix mois en continu. Les deux armées tirèrent plus de 100 millions d’obus. Près d’un million de combattants des deux armées tombèrent tués ou blessés<BR> </font> <font size="2" face="Verdana"> copie du texte lu sur le panneau, à l’entrée du cimetière, devant le mémorial de Douaumont, le 1er novembre 2001.</b></font> </td> <td width="51%" style="line-height: 100%" valign="top"> <center><font color="#FF0000" face="Verdana" size="3"><u><b>La batalo en VERDUN</b></u></font></center> <b> <P style="line-height: 100%"> <font size="2" face="Verdana"> <font color="#800000"> </font>La batalo komenciĝis la 21an de februaro 1916 kiam kanonoj milope bombardadis la francan fronton de la dekstra riverbordo Meuse kaj la urbon, daŭrigante tion senĉese dek horojn. Je la 17a horo centmiloj da infanterianoj invadis la detruitan terenon, ilia enmarŝo progresadis sur ses kilometroj dum kvar tagoj, malgraŭ la akra rezistado de la 30a korpuso komandata de Generalo CHRETIEN. Li defendis la arbaron "Caures" kie pereis la Kolonelo DRIANT kun siaj ĉasistoj, kaj ankaŭ la lokojn: La Wraville, Herbebois, Beaumont, Hautmont, Louvemont, Ornes, Samogneux.<P> La 25an de februaro, la germanoj ekprenis la fortreson Douaumont, sur la supro de la dekstra riverbordo, dum Generalo PETAIN estrante la duan armeon ekdefendis VERDUN–on. Senprokraste li organizis la fronton kaj la loĝistikon. La vojo Bar Le Duc/Verdun fariĝis grava arterio, la «Sankta Vojo», kiu ĉiunokte kaj ĉiutage nutradis la defensivon per transportoj de municioj kaj deĵorŝanĝaj trupoj. Dum monatoj kamionoj tien surveturis dudirekten.<BR> Tretante fronte al la vilaĝoj Vaux kaj Douaumont la kvina Imperiestra Germana armeo plilarĝigis sian fronton al la maldekstra riverbordo Meuse, kiun ĝi atakis la 6an de Marto progresante sur du kilometroj dum kvin tagoj. La 9an de Aprilo estis gravega tago por francoj: ili sukcesis kontraŭi fortegan germanan ofensivon sur la du riverbordoj, precipe sur "cote 304" kaj «Mort–Homme». Generalo PETAIN glavekzaltis siajn trupojn eldirante la faman: «Kuraĝu, ni ilin venkos!». Tamen la 30an de aprilo li estis anstataŭigita de Generalo NIVELLE estre de la dua armeo.<BR> Tiam la batalo iĝis tia kiun la du kontraŭaroj nomis «Inferno de VERDUN» kaj fariĝis la simbolo de martireco de la «1914–1918– Batalanto ». La lukto iĝis terura senĉesa artirelia batalo. Tiel de la 21a de februaro ĝis la 15a de julio, la du armeoj pafadis pli ol 40 milionojn da obusoj, ajne kalibritaj! La 15an de julio, francoj jam perdis 275 000 homojn, ĉu mortigitaj ĉu vunditaj ĉu kaptitaj, kaj same , se ne pli, germanflanke. La francaj trupoj viciĝis unu post la alia kaj mortlacigitaj estis deĵorŝanĝitaj post kelkaj tagoj. Tri kvaronoj de la armeo trapasis VERDUN–n,en la foso de la fronto.<P> Majon, sur la maldekstra riverbordo, adis la lukto por la «cote 304» kaj «Mort–homme». Sur la dekstra la kvina infanteria divizio de Generalo MANGIN malsukcesis sian kontraŭatakon por la fortreso Douaumont. Junion, dum semajno, la defendantoj de la fortreso Vaux suborde de Majoro RAYNAL (53a, 101a, 142a Infanteria armeoj) brave kontraŭis ĉiujn sturmojn malgraŭ atakoj per gaso kaj fajroĵetiloj. Ili malvenkis nur la 7an de junio, mortigitaj de soifo.<P> La 23an, post gasobusa bombardadego, 80 000 germanaj infanterianoj eksturmis sur 5 kilomeroj kaj kaptis vilaĝon Fleury.<BR> La 11an de julio germana ofensivo malsukcesis por la fortreso Souville.<BR> La 1an de julio komencis la franca–angla ofensivo en «Somme» kaj tio devigis la germanojn al malpliigo de ties fortoj sur la VERDUN–a fronto, pro divido de trupoj kaj kanonoj.<BR> Aŭguston, la akra lukto daŭris. Francoj rekaptis Fleury–n ruinigatan. <BR> La 13an de septembro, la urbo VERDUN ricevis la Honoran Legion.<BR> La 24an de oktobro , je la dek unu horo, la dua franca armeo ofensivis , progresante sur 3 kilometroj kaptante 6000 germanojn. La trupo de la Kolonia Maroka Infanteria Regimento kaj tiu de la 321a Aŭvernja Infanterio rekaptis fortreson Douaumont.<BR> La 2an de novembro, la Lionanoj de la 298a Infanteria Regimento okupis la fortreson Vaux liberigitan de la germanoj.<BR> La 15an de decembro, Generalo GUILLAUMAT ekatakis kaj kaptis Bezonvaux, Louvermont.<BR> Aŭguston 1917, la francoj rekaptis la "cote 304" kaj "Mort–Homme". Tiu lasta ofensivo plene liberigis VERDUN–n sed la lukto eterniĝis sur la kresto «Caurieres» kie la germana artirelio uzis siajn novajn iperitgasobusojn.<BR> La 26an de septembro 1918 la "Aliancanoj" atakis de Ĉampanjo ĝis Meuse. La arbaron Caures ili rekaptis oktobron.</font><P align="center"> <font size="2" color="#FF0000" face="Verdana"> Dum ĝia paroksisma fazo, la batalo de VERDUN ade daŭris dek monatojn. La du armeoj pafadis pli ol 100 milionojn da obusoj. Entute milionkelke da batalantoj el ambaŭ la du armeoj subfalis mortigitaj aŭ vunditaj.<BR></font> <font size="2" face="Verdana"> Esperantigita la 27an de aprilo 2002 de teksto fotita el la panelo kiu staris ĉ</font><font size="2" face="Verdana">e la tombejo antaŭ la «Mémorial de Douaumont» <BR><b>Mireja</b></font></b></td> </tr> </table> <p align="center"> <a href="index.htm" target="_parent"><img border="0" src="POW_AL.gif" ALT="page 1" width="25" height="25"></a><a href="Mort_Homme.htm" target="_blank"><img border="0" src="POW_ARdroite.gif" ALT="page 3" width="25" height="25"></a> <p align="center"><img border="0" src="Image1.jpg" width="452" height="243"></p> </body> </html> <script type="text/javascript" src="http://astatic.weborama.fr/js/adperf_network.js"></script> <script language="Javascript" type="text/javascript">  </script>